De chronisch verkouden Brabander

Wat doet een chronisch verkouden Brabander zoal begin 2020? Verkouden van oktober t/m mei opgevolgd met nog wat hooikoorts perikelen. Het was voor mij tot nog toe nooit een probleem. Een kuchje hier, een niesje daar of nog wat snot in een zakdoek hielden mij niet van het werk. Vol overgave nam ik enthousiaste groepen mensen mee in een potje serieus spelen om die lach in de duurzaamheid te krijgen. Tot… begin maart.

Braaf luisterend naar het RIVM, ben ik als verkouden Brabander sinds 8 maart netjes thuis te vinden. Eerst ging ik vol voor de mindset “thuiswerken is heerlijk! Het is een uitgelezen kans voor bezinning, studeren, boeken lezen en het afronden van een cursus”. Alleen… ik was niet alleen. De jongens waren ook verkouden. Een klein drama speelde zich voor mijn ogen af, toen onze jongste hoestte en dus niet naar zijn eerste schooldag op 9 maart kon gaan. Met zijn nieuwe rugzak en een fantastische Buurman&Buurman broodtrommel op zijn rug en met een grote traan op zijn wang, zwaaide hij zijn grote zus uit. Maandenlang had hij uitgekeken naar het grote fenomeen ‘je mag naar school als je groot bent’. Na 3 ochtenden oefenen had hij er echt zin in. Eindelijk was het zo ver, zijn verjaardag was niet doorgegaan, maar who cares?! Hij mocht naar school! Nu met een klein kuchje ging dat niet door. Vertwijfeld vraagt hij me: “Maar…, mama, ben ik wel groot?” Ja, leg dat dan maar eens uit.

Na één week was het devies in heel NL zoveel mogelijk thuiswerken, verkouden of niet. Aangezien evenementen afgelast werden en je bij een goed serieus spel alles om je heen vergeet -ook die 1,5 meter- kan ik nieuwe opdrachten even vergeten! Aangezien onze hypotheekverstrekker en verzekeraar niet bedenken dat in deze Corona-tijden ze met wat minder euro’s toekunnen, wist ik: Marc is aan het werk en ik ben de komende tijd veel bij de kinderen.

In week 2 begreep ik het pas goed: de komende 3 weken ben ik gewoon ‘de juf’! Ik liet het even goed tot me doordringen. Hier had ik niet voor gestudeerd, maar ik ging er vol voor! Ik verdiepte me in compleet nieuwe rekenmethodes zodat ik rekenen uit kon leggen op niveau van groep 5 en 7. Staartdelingen zijn uit, beste mensen! Maar met een aantal prachtige online tools voor de hogere klassen -ginzykids, junior einstein en padlet voor instructie-filmpjes, powerpoints en het delen van foto’s- zat het met mijn oudsten wel snor. Het merendeel van mijn tijd besteedde ik daarom aan mijn jongste. De leerdoelen logen er niet om: cijfers, letters, vormen en kleuren herkennen, tellen, liedjes zingen, besef van tijd, de seizoenen en het weer, geheugentraining, puzzels, symmetrie en een begin met de kleine motoriek voor schrijven. Hoe leer je iemand hoe hij netjes zijn potlood vasthoudt?!

Het duurde nog geen 2 dagen en ik dacht: “respect voor het basisonderwijs!” De aandachtsspanne van de jongste was meestal nog geen 10 minuten. Vreemde ogen dwingen, maar ik was nou niet bepaald een vreemde. Ik doe natuurlijk graag vreemd en ik verzon ook van alles, maar dat was hij al gewend. De jongste trok toch langzaam bij en accepteerde dat we nu thuisschool deden. Het hielp dat alle kinderen thuis waren. We hadden veel lol samen: speelden met de (genummerde) blokken en ik maakte gekleurde letters om mee te spelen. We sorteerden stokjes op kleur om er vervolgens een regenboog mee te maken of we maakten er mooie dieren van. Op kleur gesorteerde autootjes werden families en iedere familie woonde in een andere buurt van de blokken-stad compleet met racebanen en hoge torens. Was constructief inzicht ook een leerdoel? Erg leuk allemaal, maar toch miste ik mijn werk. En plotseling was daar het idee! Een idee om het wat grondiger aan te pakken en mezelf uit te dagen. Ja! Waarom zou ik geen leuke spellen gaan ontwerpen voor deze jonge doelgroep? De leerdoelen zijn wat anders, maar wat geeft dat? Bijkomend voordeel: ik hou mijn ontwerp-spieren in vorm!

Week 3-7. Snelle schetsen met stift of kleurpotlood gewoon op een A4-tje of een stuk tekenrol waren prima instrumenten om binnen 10 minuten een spel bedenken én te maken. Uiteraard in samenwerking met mijn klant. Het jonge, veeleisende publiek loog er niet om. Alles met de auto’s en ook het ruimtespel met raketten was een groot succes. Ik moest zelf erg lachen om de melkweg (zie afbeelding), maar onze jongste heeft nog nooit melk in flessen gezien, dus hij vond dat niet kloppen. Erg mooi waren de spellen niet, vond ik, dus vorige week heb ik een keer een mooi schelpenspel gemaakt van geel, blauw en wit gekleurd papier. Het knutselen duurde langer wel dan 10 minuten en aangezien we dit keer geen raketten maakten van wc-rolletjes zoals bij het ruimtespel, liep ‘mijn klant’ bij me weg. Wat een domper! Hij leidde vervolgens onze dochter af van haar werk en ze gingen samen een eigen spel maken met vulkanen en moerassen. Toen dat klaar was en ik nóg niet, gingen ze samen spelen en toen ik daarna nóg niet klaar was, kwam hij beteuterd op me af: “Mama, ik vind dit spel niet leuk.” Hij wees naar mijn spel en wilde het al weggooien. “Ho ho ho! Het is echt leuk zo!” Eigenwijs als ik was -ik had het reuze naar mijn zin-, maakte ik het toch af en was in totaal een heuse 45 minuten bezig! Au! Daarna kon hij het spelen en was het spel alsnog leuk. Alleen moesten zijn autootjes op het strand rijden, niet de schelpen zoals we eerder hadden besproken.

Inmiddels zijn we in (verkouden) Brabant alweer 8 weken thuis met de kinderen. Nog 1 week vakantie en ze gaan halftijds naar school (v.a. 11 mei). Hoewel het niet altijd makkelijk was en ik diepe en goede gesprekken miste met volwassen mensen, heb ik toch veel gelachen en veel geleerd. Mijn lessen uit het thuisonderwijs waren: experimenteer naar hartelust, wees niet bang om fouten te maken, maak een goede planning, kinderen moeten écht veel doen op school!, hoe-denk-je-een-probleem-om zodat het zelfs leuk wordt, speel en maak samen plezier en altijd goed luisteren naar je klant voor optimale tevredenheid.

De komende weken deel ik af en toe foto’s van de spellen. Wellicht kan het je inspireren!